Jak projektant pokoju czyta pomieszczenie
Ze zdjęcia program odczytuje położenie okna, drzwi i grzejnika oraz przybliżone proporcje ścian. Na tej podstawie ustawia meble tak, żeby nie blokowały przejścia ani dostępu do światła.
Im więcej widać na zdjęciu, tym mniej program musi zgadywać. Narożnik bez kadru drzwi to najczęstszy powód, dla którego szafa trafia w miejsce, gdzie się nie otworzy.
Różne pokoje, różne priorytety
W sypialni najważniejsze jest łóżko i miejsce na przechowywanie, w salonie strefa wypoczynku i telewizor, w pokoju dziecka wolna podłoga do zabawy. Program bierze rodzaj pomieszczenia pod uwagę, zanim dobierze meble.
- Sypialnia: łóżko, szafa, oświetlenie nocne
- Salon: sofa, stolik, strefa RTV, oświetlenie warstwowe
- Pokój dziecka: biurko, przechowywanie, miejsce do zabawy
- Gabinet: biurko przy oknie, regał, krzesło obrotowe
Ustawienie mebli i ciągi komunikacyjne
Na rzucie widać, ile miejsca zostaje między łóżkiem a szafą albo między sofą a stolikiem. Przyjmuje się, że wygodne przejście ma około 60 do 80 cm szerokości, a przed szafą z drzwiami skrzydłowymi warto zostawić więcej.
Jeśli rzut pokazuje zbyt ciasne przejście, wygeneruj kolejny wariant albo zmień styl na taki, w którym meble są niższe i lżejsze wizualnie.
Kolor i światło w małym pokoju
W pokoju o powierzchni kilkunastu metrów jasne ściany i jednolita podłoga optycznie powiększają wnętrze. Paleta przy aranżacji podaje kolor ścian, podłogi, tkanin i akcentów, więc łatwo utrzymać spójność.
Do sypialni program dobiera ciepłe źródła światła i lampki przy łóżku, a do gabinetu mocniejsze oświetlenie stanowiska pracy.